[w]zdycha i dobrze[je].

gada woda i sitowie że my mamy się ku sobie...
siadła przy stoliku sącząc szkocką whisky.
wachlarz z pawich piór nieostrożnie zabarwiony czerwoną szminką.
toczek zsunął się na czoło.
PAN ZŁAPAŁ MNIE ZA RAMIĘ -
czarna siatka sukni na plecach zadrżała.
przejmujący chłód dancingowej sali.
teraz cały kurort pachnie tym romansem.

WM przez duże W i duże M.

Nena kupiła na wyprzedaży płaszcz w halucynogenne grzybki
someone needs help/love?
(...)

appendix 49. (w odpowiedzi na: http://mo-ment-o.blogspot.com/2010/07/stop.html)

...i proszę niech mi pan nie przychodzi na myśl zimnymi samotnymi nocami. i niech te pana oczy nie wiszą na firmamencie mojego serca jak dwa gwoździe wbite w rozsypującą się ścianę.

STOP. trzeba mówić STOP. w odpowiednim momencie!

coma.

kawa kawę kawą pogania
magnezu jak na lekarstwo drga powieka
drżą ręce
czerwone oczy świadczą o kolejnej nieprzespanej
lub przespanej niepoprawnie nocy
wciąż młotki piły i wiertarki harcują za oknem
nie da się żyć zwariuję jak nic wzdycha po raz tysiąc drugi i podnosi różowy kubek
z niemniej różowym uszkiem
TĘSKNI
dziwna ta tęsknota.

u.spokojenie.

przyszedł ten dzień
jakby nigdy nic pomalowała paznokcie na kolor malw
wyłączyła niemiecką ciężkość brzmienia
napiła się coca-coli
i w końcu się uspokoiła
będzie dobrze
bo tak się wyśniło
bo wszystko na to wskazuje
bo huśtawka serca kołysze się na wietrze uczuć
bo drabina myśli wzbogaciła się o nowe szczebelki
i sięga Metafizyki
a sama Metafizyka to dobra znajoma...
przyszedł ten dzień znikąd.

znów w całym Krakowie ty.

wypominki?

pamiętam tylko że była wtedy wiosna
pamiętam zakurzone góry widziane z balkonu
pamiętam pokój najzimniejszy ze wszystkich
pamiętam śnieg który spadł pod koniec kwietnia późnym wieczorem
pamiętam czapkę-witkackę
pamiętam huśtawki nastrojów dla dzieci na podwórku
pamiętam rozrzedzone powietrze tylko tam takie
pamiętam zakopiański fri-stajl w pokoju na parterze
pamiętam wino na parapecie szklanki w szafie
pamiętam stado reklamówek i siatek pełzające po podłodze
pamiętam świątynię sztuki sąsiadującą ze świątynią podniebienia
pamiętam najdłuższą zapiekankę świata
pamiętam przekopywanie sklepów i koronkową bluzkę okazyjną
pamiętam miotłę i wiadro i dreptanie pod górę - już biały dom - już szkoła - już nie daleko
pamiętam spóźniający się autobus

pamiętam moje serce rozmiarów dobrze odżywionego słonia.

środek.

dobra środa przyszła
grzmiało -
napięcie musiało się w końcu rozładować
patrzę na świat przez okulary w kształcie serc
w środę. w środku serca siedzę.

appendix 48.

dlaczego Nenciu a nie Neno?

dzień zimny wtorek wieczór.

wypełzła z łóżka obolała i senna. z trudem namacała komórkę: 7:20.
czas dobry na dobry dzień. noga lewa prawa na panele zimne w kolorze starego klonu
zręcznie imitującego prawdziwe drewno.
prysznic. wanna półokrągła jak obłoczek niedawnego niedokończonego snu.
śniadanie jak zwykle szybkie z czerwoną puszką coca-coli w tle.
precyzja makijażowania się precyzja kolczyków dodatków sznurówek.
7:35!
szybko kabel muzyka nowa na komórkę
do torebki
portfel
dokumenty
klucze
telefon
słuchawki
błyszczyk
zamykanie drzwi raz i dwa i trzy
winda ciasna pusta dziwna
znowu ktoś na dole pod drzwiami - znów podskoczyła ze strachu.
duszny autobus słuchawki badawcze babcie irokez czerwony
bezczelna zapałka na zakręcie
korek rondo
przesiadka na pięćdziesiątkę u wrót Kazimierza
pod bramą Kazimierza
na podbródku Kazimierza
sklepy na Starowiślnej
lewo - suknie ślubne - prawo dopalacze
wybór trudny acz skutki podobne.
praca
telefon ręka łokieć na stół woda
telefon cztery zdania
dziękuję. do widzenia.
miło miło miłość przez telefon prawie że.
koniec - zegarek się cieszy. papiery pozbierane.
myśli zebrane w sobie.
dokładnie 15 minut do autobusu.
Manson bardzo głośno że aż za
na uszach.
babcie znerwicowane odsuwają się od niej od jej brudnego spojrzenia.
od wykrzywionych ust w uśmiechu akrobacie do góry nogami.
autobus brudny i duszny. zardzewiały trzeszczący
wsiadł pan od ulotek z jazz fausta.
Faust towarzyszy Małgorzacie.
I want do disappear ryczy swoim uroczym głosem Manson.
za głośno na autobus. głęboko w uduszonej duszy.
tup tup tup przez rusztowanie
śliniące się uśmiechy robotników
tylko oni nie uciekają.
klucze kody twierdza zdobyta rzuciła się na łóżko.
kotlet zmielony dziewięćset razy na patelnię też się rzucił.
rzuciła spojrzenie w Internet
i serduszka kostkę w kawę

rzuciłeś obelgę w jej stronę
znów się spóźniła wczoraj wieczorem
jakiś niemiły On wyprzedził ją o myśl o dryg serca o milimetr rozszerzonej żrenicy
jakiś sztucznie obleśny On.

a dziś taki pozornie zwykły dzień.

appendix 47.

czasem jestem Jadwigą z Unrugów Witkiewiczową
i nie rozumiem tego diabła!

kliko-słucho-pacza!

ambu.lans.

znów podskoczyła na dźwięk karetki
nie z tobą. nie do ciebie - znów. dobrze.
można pracować. można się roztopić w codziennym
młynie
kole
zygzaku zdarzeń.
machina - dwa płuca + wątroba - działa.
dalej. dobrze.

kobiet a pracując a daje radę.

existance.

(...)
dwie puszki po coli stoją na stole
- nie. nikogo nie było.
najpierw piło serce. potem rozumek.
świeczkę z ikei prawie całkiem zjadł płomień
czerwień się topi i pachnie owocowo
niedługo zostanie pusta szklaneczka
pusta jak ten wieczór
jak coś co czai się za moim uśmiechem
wszechsłyszalne dziś existance słyszane na nowo.
na nowo przefiltrowane przez skojarzenia
Nena nadaje znaczenia i przynależności (po raz kolejny)
existance należy do ciebie - ciebie nieobecnego
a jednak wypełniającego przestrzeń między tymi puszkami coli
świeczką w agonii
pudełkiem czekoladek
moim sercem i rozumem.
dwunastocentymetrowym obcasem.

my nie śpimy osobno - my nie śpimy razem

C. C. b. B. !

sercościsk.

Ohne dich - kann ich nicht sein
- ohne dich
Mit dir bin ich auch allein
- ohne dich
Ohne dich zähl ich die Stunden
- ohne dich
Mit dir stehen die Sekunden
- lohne nicht
- ohne dich

tak to prawda
ciężko nie czuć się z tobą samotnym
- drogi Fauście
kradniesz nie tylko sen
podrzucając ochłapy samotnej bezsenności
chwile przewracania się w pościeli
lecz także sny
- katując je nienormalnymi wizjami
śmiertelną powagą
zimnym grobowym śmiechem twoich opętanych oczu
drogi Fauście
- twoja Małgorzata nie podniesie się z kolan
jeśli nie podasz jej ręki

skrzydła ciążą
ciągną w dół
odepnijmy je
i wreszcie bądźmy ludźmi

wciąż widma między nami
wciąż zimny obłoczek z ust
zamknięci w lodowatym piekle
czekamy

twoja dopamina.

uważaj!
bo
jak
cię
spotkam
to
zabiję!

tak.

tak - chcę
tak - jestem zdecydowana
tak - zaryzykuję
tak - wytrzymam
tak - dam radę
tak - i nie zmienię zdania
tak - Ty.

facebook prawdę powie.

Chętnie najmę miłą, przytulną poduszkę, najchętniej coś ok. 178 cm, chłodnooki blondyn...

appendix 46.

czekałam na ciebie. znów. dlaczego cię nie było?
czy to znowu _-_-_-_-_-_ o-n wygrał ze mną?
powiedz mi czy tak było?
powiedz mi że tak nie było...

dzisiaj.

dzisiaj dostałeś ode mnie najwięcej.
dzisiaj dostałeś to - co świadczy o moim wyjątkowo kiepskim stanie
wobec twojej osoby.
dostałeś ode mnie moje łzy.
wymieszane z maskarą krwawią czarną miłością.
a ty lubisz ten kolor?
prawda?
lubisz. lubisz.
więc dostałeś dziś ode mnie najwięcej.
czarne łzy wypłakane nad twoim zdjęciem.

Nena i niegrzeczny teledysk.

ja - patrzę na ciebie przez moje okulary w kształcie serc
ty - patrzysz na mnie tak jakbyś widział mnie po raz pierwszy
(znów ten sam obrazek pojawia się w myśli)
ty - sercożerca
ja - serconośna
wiemy jak skończy się ten scenariusz:
dwa serca roztrzaskane o podłogę
dwa istnienia oddane dobrowolnie w niebyt
dwa zachwycenia zatrute swoimi własnymi uczuciami
ty - sercożerca
ja - serconośna
mimo to - pchasz mi się w ręce
mimo to - pcham ci się przed oczy
dwie istoty - nie mogące spać
dwoje ludzi trzymających języki za zębami
(żeby tylko nie "o jedno słowo za dużo")
więc tworzą paradoksy
grzeczne-niegrzeczne
ciepłe-chłodne
miłosne-nienawistne
przychylne-złośliwe
don't break my heart
and I won't break your heart-shaped glasses...

tylko nocą płacze się i wypuszcza obłoczek jednego/dwóch słów
tylko późną nocą ujawnia się to co w dzień nie ma prawa istnieć

appendix 45.

no i stało się. za dużo czuję.

koka.

kokaina z coca-colą
próbuję wytrzymać tu z tobą
spojrzenia które niepokoją
kolory bledną oczy bolą
i jak najdłużej nie być sobą
żadne dźwięki tu nie dochodzą
i wszystkie rzeczy które nam nie pomogą
i wszystko to co mamy już za sobą

kiedy łapię doła starczy zimna cola

- Neny wieczór z cool kids of death

excentrycy. excentrycy.

moje życie twoje życie - wstążki dwie
co ze sobą jakoś nie chcą związać się
i na wietrze rozwieszone
wietrzą się w przeciwną stronę
a dlaczego - kto to wie?

mister Shean.
znowu wprowadza mnie pan w to kołysanie
unoszenie się na palcach ponad podłogą
a wstążki naszego życia przecież spotkać się nie mogą
związać nie potrafią linii swojego trzepotu
pan jest jak czarny irys smukły i gorący
zapomniałam że jestem kobietą
i słaba jestem.
zbyt słaba.
czy słabość wzbudza w panu litość czy pogardę?

appendix 44.

i nie pójdę spać dopóki nie znikniesz sprzed moich oczu.
i znów nie zasnę w ogóle.

wow.

nie powinnam:

myśleć
rozmawiać
być
lubić
bardziej lubić
najbardziej lubić
popełniać błędu
babrać się uczuciami
babrać się w uczuciach
nazywać rzeczy ładniejszymi niż prawdziwe imionami
być spokojną o to że "będzie dobrze"
więcej patrzeć
widzieć
podziwiać
wzdychać
zachwycać się
roztapiać się
chwiać się na nogach
gubić oddechu

czuć czegokolwiek pozytywnego.

przywleczone z rynku podgórskiego.

I think I love you - but I don't want to know it for sure.

tak zagrało radio
wpierając mi że mówi prawdę.
siedziałam obojętnie na jednej z ławek
nie chcąc wierzyć.
serce to tylko pompka tłocząca krew.
szalona maszyneria tłukąca się pod żebrem.

proszę, przyjdź.

serce układa się w supełek
jak śpiący na poduszce kot
chucha sobie w brzuszek i jest mu ciepło
i niczego nie potrzebuje więcej
wyjada krem czekoladowo-orzechowy ze słoiczka
i mruczy w swoim błogim rozmemłaniu

przyjdź i pogłaszcz je
słowem - choćby najgorszym
od ciebie przecież przyjmie każde
nawet od lodu zimniejsze
nawet ostrzejsze od szpilki

błagam przyjdź
pręży się na parapecie i miauczy
wypatruje świecącymi zielonymi ślepkami
pogłaszcz je
przyjdź
zostań

jump!

dno gdzieś zanika. widać tylko niedopałki serc pływające pod powierzchnią. życie powolutku zanika z każdym oddechem jak dym dogasającego papierosa. coraz mniej dni. kończą się precyzyjnie wyliczone skurcze serca. utwór zbliża się ku finałowi.
- tak to widzi p. Baudelaire maszerujący po mojej głowie w swoich dekadenckich butach.
chcę wyskoczyć z twojego okna - zanurzyć się w niemożliwym - p. Uroczy
chcę pójść za tobą jak ta nieszczęsna Kasia z Heilbronnu stworzona przez p. Kleista
p. Vega powiedziała mi dziś że jestem tylko małą niebieską smutną rzeczą zgubioną w twojej kieszeni - zaplątaną w twoje doskonałe palce
mała niebieska szklana kulka - zabierz mnie wszędzie gdzie ze chcesz
- a najlepiej do siebie - żebym mogła wyskoczyć z twojego okna, p. Uroczy
i być najbliżej ciebie bliżej nawet niż twoje splątane myśli i zadumane serce.

klinika psychoromana.

płynę z dźwiękami audytywnym kanałem
odmieniam się przez przypadki
(ty także - jak najbardziej)
tęsknota skrapla się na szybie
serce pika - miarowo - wyjątkowo równo
każde słowo jest dobre
to raczej pozytywny stan

zarezerwowałam dla nas miejsce na dzisiejszą noc
w klinice psychoromana
loża vipowska?
nie - jakieś podcienia świadomości. wystarczą.

appendix 43.

przedsmak tęsknocy.
tętni.
pika serce w kształcie poduszki.

uczucie ukłucie uwikłanie w sidła.
błogostan !

so light !

turlam się ze schodów
nie jadę windą
lepiej mieć całe ciało posiniaczone
i obolałe
- czuję że żyję !
ale jaką to różnicę tak naprawdę robi ?
ważne że dobrze jest.
ważne że cokolwiek czuć.
ważne że
- och !

w tle: patryk_t - sweet taste of death

zabierz mnie choć raz ze sobą do tego twojego świata
świata bezbrzeżnej imaginacji - gdzie rzeczywistość głaszcze odkształceniem
gdzie obojętność jest różowa siedzi na parapecie nieba i macha nogami
gdzie metafizyka uderza dusznym zapachem palonej wanilii
zabierz mnie - choć raz
na wycieczkę? przechadzkę? przejażdżkę krętą linią nieświadomego
zarzucę na siebie szal halucynacji
przeskoczę przez tą rzekę którą płyną ci uwięzieni tu na zawsze
nie zamoczę ani czubka palca
wystarczy że ty masz mokre stopy
zabierz mnie tam ! a potem wyprowadź z powrotem - przez furtkę do normalności
po nitce zaznaczając ślad
do kłębka codziennej przewidywalności
nie stój bezczynnie w bramie - nie żegnaj się ze mną
chyba nie chcesz tam zostać ! proszę wróć
złap moją rękę choć prawie przeźroczystą się staje
więdnie na niecodziennym potrójnym słońcu
proszę nie wyciągaj nożyczek nie przecinaj wiązań świata
wróć ze mną
wróć ze mną
wróć ze mną
nie możemy przecież rozmawiać przez mur.

bałaganiarstwo uczuć jeden i jedna druga.

siedzi i wyjada jakieś tajskie jedzenie ze słoika
zapychając usta bułką
pije niemiłosiernie dużo ostatnio
- a i tak czuje się jakaś taka odwodniona.
denerwuje się kiedy playlista się skończy
i podskakuje jej serce kiedy słyszy to przeraźliwe

I CAN'T SLEEP UNTIL I DEVOUR YOU !

uzależniona od adrenaliny.
i nie lubi cię !
nie lubi cię za to że musi tyle o tobie myśleć
za to że nie może doczytać książki do końca bez zerknięcia
czego ostatnio słuchałeś.
co napisałeś.
co robisz.
gdzie jesteś.
i może przede wszystkim
JAK SIĘ CZUJESZ ?

i te okulary w kształcie serc tak bezustannie się z tobą kojarzą
nie zepsuje ci ich jeśli nie zepsujesz jej serca.
bo 'złamać' to za mało powiedziane.

toksyny.
mnóstwo toksyn.
od płuc do wątroby.

uważaj bo jak cię spotka to cię zje.
nawet gryźć nie będzie.
połknie w całości
w jednym kawałeczku
ciebie
- jak tą tajską mieszaninę ze słoika.

i wreszcie się nasyci

szybki appendix nr 42.

niemoc jest gorsza niż rozczarowanie.
teraz wiem: wolałabym się rozczarować.

we don't seek death we seek destruction.

j.w.

taki mały appendix do plątaniny myśli i uczuć.

"tak chciałabym...

...móc ci pomóc."
- zduszony jęk wydobył się z jej serca. przymrużone oczy niezdolne do płaczu zaświeciły się nieziemskim blaskiem. usta skrzywiły w bolesnym grymasie.
ukłucie w dołku - najdotkliwsze z możliwych.

you and me and the devil makes three.

zapomniała co to noc kupały

nie będzie puszczać wianków
na wypolerowane fale rzeki
nie będzie patrzeć
jak jej świeca powoli gaśnie
nie będzie nawet wypatrywać
czy ktoś już wyłowił jej wianek
który naznaczony przeszłością Ofelii
ciągnie ku otchłani
musi zapomnieć kim była
musi nie myśleć kim jest
musi nie marzyć kim będzie







teraz liczy się Faust

appendix 41.

znów dostałam tę rolę.
znam ją na pamięć.
teraz jednak wydaje się być trudniejsza
niż kiedykolwiek
niż mogłabym to sobie...
wymarzyć.

dwudziesty czerwca/dzwudziesty pierwszy czerwca dwa tysiące dziesięć.

jakby lepiej -
nie dbam że jak to powiem to może się odmienić

w zuchwałej chwili pożądania nadałam tobie takie imię
że znajdę cię na końcu świata i już się z tobą nie rozminę

oh !

znów przegapiła. znów przeoczyła.
METAFIZYCZNY SZCZĘKOŚCISK dalej trzyma.

miłość jest jak opium
głębokie zanurzenie
bez dni i bez nocy
zupełne oddalenie

I can't sleep until I devour you.

this world is forcing me to hold your hand
even if I don't want to
even when I cry - no! not this guy. not this time.
this cruel world we live in is putting you in my head and heart.
even when I say - it's enough! stop it!
it won't.
everything says: GET HIM. TAKE HIM. EAT HIM.
perhaps I should. who knows?
this crazy world won't give me the answer.

even when I ask ten tousand times.
the answer is the same: SILENCE.
GET HIM. TAKE HIM. EAT HIM.

jakżesz ja się uspokoję?

przytłoczyła mnie samotność
złamała mnie.
tyle za mną człapała próbując zgiąć moje kolana
czaiła się za krzakami obłędu by podstawić mi nogę
nocą zakradała się i żyletką marzeń sennych przycinała moje skrzydła.
udało się jej - płacz - zgrzytanie zębów - drgawki
delirium
udało jej się ! teraz śmieje się swoimi zębami z czarnych pereł
teraz poddaje w wątpliwość mój zdrowy rozsądek
mój leibnizowski optymizm
już nie wiem czy żyję na najlepszym z dostępnych światów.
skoro wszystko jest podwójne - nawet głupi kubek z rumiankiem
ma denko i górę - idealnie się uzupełniające.
TA SPOD CZWÓRKI ZNÓW WRZESZCZY! -
zaczną komentować sąsiedzi
TA CO NIE MA ZASŁON W OKNACH ZNÓW MIOTA SIĘ PO PODŁODZE...
- MNIE TO JEJ ŻAL...
- WARIATKA...
- CHORA...
- POMOC MOŻE JAKĄŚ...
- A CO SIĘ MIESZAĆ BĘDZIESZ NIE TWOJA SPRAWA...
- JA MAM DZIECKO MAŁE... SPAĆ...

znów wstają wracają ogromne olbrzymie żyjące przytomne.
znów wstają wracają ogromne olbrzymie żyjące przytomne.

a wiatr dmie szumi jak kłębek wełny w mojej głowie
się wije
wije się jak ja
na łóżku KTÓREGO TEŻ PRZECIEŻ NIE MAM!
na pojedynczej poduszce
z ust wypuszczając ciepły kłębuszek wieczornych myśli
głośno wypowiadanych
do lustra.

jedni piją do lustra.
ja gadam do lustra.

a przecież to ta sama - mroczna drug queen
neobarokowa diva
długaśnym językiem oplata i mnie i jego
jej wysokość nieśmiertelność nienawiść Samotność.

bijmy jej ukłony! oddajmy należną cześć! o, Samotności - zawiń nas w twe czarne koronkowe rękawiczki. otul zwiędłymi różami.
bo tylko tak dane jest nam poznać co czujemy
- na odległość kilku przecznic
siedmiu kilometrów z ogonkiem

wzdychać do swoich ścian
chodzić po ścianach
upajać się
ja - psychiką
on - ...

w gromach i w wichrze szaleje w mroku mdlejący i cichszy.

Wyspiański nie umie wyzwolić.
Witkacy nie umie nauczyć zapominać.
Kantor nie umie oswoić samotności.

Nena nie umie żyć.

moje oczy wyglądają jak oczy Kaśki Nosowskiej śpiewającej 'Boję się o nas' na koncercie.

j.w.

621 upadek Neny?

blue now is the colour
love the drug I'm needing
got to keep this feeling
with the headlights burning
we're looking up for something
answers on the ceiling
watching out the windows
watch the way the wind blows
soon it will be morning
still the question lingers
I twist it round my fingers
could you be my calling?
see this winged boy falling
falling out of something
hits the drug I'm needing
arrows that he's turning
need to keep this feeling
slow drug in the morning

- PJ Harvey

a video inne (bo dlaczego niby nie?)
skoro przecież wszystko jest możliwe
wszystko da się zrobić
czytając dokładnie instrukcję obsługi.

ości samotności contra ości miłości.

drapią mnie z każdej strony
jeszcze na domiar niedobrego elektrony
lepią się do mnie
przez eluce wysyłane.
po ścianach pełza samotne ustatkowanie
ustatkowienie - kiwać się na fali samotności
nie spaść
nie spać
ość miłości już dawno wbiła się w gardło
ty złamiesz mnie albo ja złamię ciebie
ale dalej tak milczeć tak zasklepiać się w tych swoich
małych kartonowych pudełeczkach
danger - solitude
danger - loneliness
wybuchnę może
może ty
trzy miesiące nieustannej walki o przetrwanie
ty czy ja
jakby to było takie istotne
jakby było się nad czym zastanawiać głowić
sercić?
bo w języku polskim powinno być jeszcze jedno słowo pomiędzy
LUBIĘ a KOCHAM.

tainted love.

znów przegapiłam !
znów zawahałam się
znów za długo myślałam
a rzecz prosta jest
PROSTA
jak drut jak myśl

a miłość to nie uczucie
proces chemiczny
uzależnienie narkotyk - pewnie nie gorszy od innych
niemyte dusze ! niemytymi duszami otoczeni -śmy. jeste -

appendix 40.

jak mam nie wierzyć sercu ?
błagam tylko - zaufaj swojemu
bo przecież je masz
bo przecież wciąż je nosisz
bo przecież je widziałam... wtedy...
w ciemnym głuchym pokoju.

metempsychoza.

teraz już każdy wieczór musi należeć do c i e b i e, mister. kradniesz moje wieczorne kontemplacje - kolacje - plantacje planów - ciężar glanów po kałuży PLASK PLASK tip tik - szpilki czerwone na platformie obok twoich ciężkich butów, mister - twoje podkrążone oczy wspominają kolejną ciężką noc patrząc na nowy świeży tryskający słoneczną energią wystawowych szyb dzień. a przecież to ja mam być i jestem tą monumentalną momentalnie zmieniającą się w Grace Jones spacerującą obok ciebie jak po wybiegu u Johna Galliano. a to przecież ja mam prostować powyginane sznurówki twoich trampek co depczesz po ich a to boli. nie każdy ból lubi AUĆ ! ja tak. ty też nawet może bardziej. stukot czerwonych szpilek na platformie zasłania mój świat. za chwilę przestanę cię widzieć i przerażona tym faktem ucieknę na most ten co łączy dwa światy ze sobą co dwie litery K spaja w motyle skrzydło - iskrzydło ! bo gdziekolwiek poruszamy się żyjemy oddychamy i jesteśmy - gdziekolwiek unosimy płuca DO GÓRY w drgania wprawiamy roztrzęsioną przeponę, zużywamy wątrobe i gubimy po drodze twoje przemęczone wewnętrze iskrzy - cicho - pyka - ognik co tli się gaśnie rozpala - ty milczysz i tym milszy wydajesz się a te twoje strzępki na głowie jakby myśli rodził mózg o ile zdolny jeszcze jest o ile wie co to znaczy produkcja taśmowa - regał - pułka - hipermarkety codzienności. twój mózg - tak czasem wydaje mi się że mogłabym ująć go w dłonie - wyczyścić jak tylko ja potrafię - przystroić jak drogi na jakieś metafizyczne prymicje. ale ty uciekasz ETER ale ty zakręcasz znów na prostej drodze teorii EUDOCAL ale ty wiercisz się i kręcisz na samą myśl o poczesaniu twoich nieuładzonych myśli myślątek cząstek składowych twojego ginącego MEFEDRON ja. jazda w dół zapominanie o zapominaniu z zapomnieniem znika pamięć krótkotrwała krótko trwała ta nasza sekunda wielka oko do oka za krótko by móc mrugnąć przymrużyć omieść rzęsą zahaczyć brwią
BUL BUL BÓL zadajesz sobie BÓL zadajesz mnie toniemy To Nie My choć kocie ruchy wskazywałyby na naszą obecność meow-meow prycham na dźwięki tego oszałamiającego kawałka substancji która zastępuje powietrze
PRYCHAM ! gdzie my idzie my gdzie ja ide ja gdzie ty idziesz? dokąd? pokąd pokątnie kryć się bo nie ma gdzie żyć bez ukrycia dla tego człowieka w którego duszę wszedłeś tak łatwo i bezboleśnie

żyły otworzyć jak książkę w strumieniach krwi wertować
ja nagle wciągnięta w twój wir w twój zwariowany tryb trybik świat światek pół-światek
zamazać siebie w tobie stopić się z tobą w jedną zdziwioną swoim istnieniem istotę istotną dla nas niesmaczną nieważną dla świata
absorbed into the fibre of your soul

* the heart was rejected by the host *

T.C

drżę
drze się coś we mnie
rozdrażniona jestem
kręci mi się w głowie
i mam wszelkie możliwe objawy

Witkacy. metempsychoza. jak słowo daję.

niezależność. radość życia. brak obsesji.

ani jedno. ani drugie. ani trzecie.
rozmowy podsłuchane na ruchomych schodach Galerii Krakowskiej
utwierdzają mnie w przekonaniu że do normalności
- nie tylko mnie -
ale i całemu temu (memu?!) światu bardzo jest daleko.
serce skacze jak opętane - od upału od muzyki przywołanej zza oceanu
(bo tam grał Franz Ferdinand - i u mnie też gra teraz)
konsumpcja - z jednej strony McDonald's
z drugiej KFC
jedynie Subway jeszcze jakoś mi odpowiada - pomimo tego, że za (w gruncie rzeczy normalną) kanapkę trzeba zapłacić około dziewięciu złotych.
teraz z resztą dieta: Z MIŁOŚCI I WODY
bo upał leje się z nieba strumieniem
(ach! jakże chciałabym teraz napisać że DESZCZ leje się z nieba strumieniem!)
bo żołądek zasuszył się i zasupłał
trochę też od ubiegło-weekendowej wódki - przyznaję się (choć i tego słowa i tego alkoholu nie lubię...)
szumi mi świat w uszach dzwoni zatyka porusza bębenki
kowadełko młoteczek
o trzecim się zapomina
kiedy wszystko dzieli się na dwa -
choć POWINNO na trzy...
w takim stanie nie dba się jednak o to co się powinno
myśli same lecą razem z upałem - w mojej głowie też z mózgu leci ukrop
rozwierca żyły - krew tryska
BAŁAGANI W MOICH BEBESZĄTKACH !
Stanisław znów mnie uratował - muszę wywołać jego zdjęcie
takie duże (a właściwie DUŻE) i zawiesić na ścianie
to chyba jedyny mężczyzna na którego dzisiaj jestem w stanie spojrzeć...

... choć może jest jeszcze jeden - który... C-E-N-Z-O-R-E-D !

ech!

jakby co to to.

życie nie jest piękne ale jest życiem.
przypomniał się Nenie Ionesco
poczytałaby... Gyubala Wahazara
Bunga po raz kolejny
lecz siedzi przy zamierzchłych teatrach
duch Julcia Osterwy lata po mieszkaniu
Schiller rozsiadł się pod oknem - duszno. nie ma miejsca.
Pronaszkowie coś by zmienili w dekoracjach mojego ja
CRICOT wesoły śmieje się z nich na raz
na dwa
na trzy
kultura - ruch - inni - komedia - etc.

życie jest proste - a to bardzo dobry wniosek
- dziękuję Gabo.

appendix 39.

i tak to mniej więcej jest.

milczenie też może być wierszem.

tym razem jednak cisza przekracza granice wytrzymałości

postrefleksja po wczorajszej etiudo-wariacji na temat Gyubala Wahazara
autorstwa Jego Jedyności - Stanisława I. Witkiewicza to tylko tyle:

II DAMA: ciągle na kolanach, przekrzykując innych
Ja się zaczekam! Wnętrzności mi puchną od czekania! Tak wszystko się we mnie wypina i czeka, bez końca czeka. W piekle nie ma żadnych mąk. Tam tylko czekają. Piekło jest jedną wielką poczekalnią.

appendix 38.

Ophelia your secret is safe
Ophelia you must break the chain
Ophelia you know how to loose
but when will you learn to choose
those men who chose to stay ?

jestem uśmiechem kota z Krainy Czarów.

morze możliwości rozlewa się przede mną.
wracają wspomnienia - choć nigdy aż tak mokre
przemoczone i przemęczone.

Wisła się kurczy, wije się jak posypana solą dżdżownica
coraz mniej miejsca w niej mają Ofelie i Wandy
zaczyna się robić tłoczno
między warkoczami jednej a niebieskimi oczyma drugiej
kładę swoje niepasujące ciało
swoje bezczelnie rude bezczelnie krótkie włosy
czerwona szminka znaczy przepływające ryby.
znikam cała - pozostaje tylko uśmiech.
tak, Fauście, twoja Małgorzata na śmierć wydana
Twoja Małgorzata rzeką opętana
Twoja Małgorzata - dwa metry od Mostu D. otwartego dzisiaj
za ciasno w Wiśle
za ciasno w Krakowie
za ciasno w mżącym majowym powietrzu.
daj pić błękit... odeślij Mephista.
daj siebie mnie.

skoro go nie ma.

" chodzi po pokoju w takt muzyki z regularną mechanicznością; kroki wykonuje w ten sposób że naprzód ustawia stopę na obcasach a potem rytmicznie przenosi ją na podeszwę. Najwidoczniej myśli o czymś bezwolnie. Zaczyna nucić. Słowami wyśpiewuje tylko jedno zdanie pieśni: "jesteś wszystkich i niczyja". Wyśpiewuje je zawsze, ilekroć pojawia się ono w śpiewie patefonu... "

(T. Peiper - Skoro go nie ma z didaskaliów)

a mnie nie ma. serce mnie boli.
miasto krew zalewa.
drogi pourywane.
coś pęka.

pogodno.

ta pogoda rodzi nadziejoniepokoje
nie bój się deszczu bo ja jestem deszczem
co pada na twoje włosy i na twoje ręce
normalność dzwoni w uszach
choć wokół same dziwności

appendix 37.

atramentowy
błękit królewski
błękit paryski
błękit pruski
błękit Thénarda
błękit Turnbulla
chabrowy
kobaltowy
lapis-lazuli
lazurowy
modry
niebieski
siny
szafirowy
ultramaryna
turkusowy

turmalin !

i tak źle i tak niedobrze.

złe dni dla Neny nastały
chodzi jakaś nieprzytomna
śpi krótko
nie je - a jeśli to bajgle w pośpiechu
między tramwajami
autobusem 185 i 158
na Kazimierzu Miodowej Gazowej
złe dni ciągną się jak karmel
niewyspana głodna i zła kolejny raz oszukuje siebie
BO WSZYSTKO JEST PO COŚ
GDYBY TAK NIE BYŁO JUŻ DAWNO BYM OSZALAŁA
teraz to takie naciągane...

appendix 36.

Nena słucha
American Watercolor Movement - Hotel Rzeszów is Gone
teraz i to nabiera nowego znaczenia
nadawanie znaczeń i nazw to jej ulubiona zabawa
gorzej kiedy nie potrafi zdefiniować pewnych rozchwiań
rozwichrzeń

ogoliła dziś tył głowy
mniej kłopotów
lżej
dobrze jest jak jest - teraz to rozumie

"Jezu, jak się cieszę"

tak mi jakoś dobrze lekko
kiedy deszcz wlewa się do rozpadających się trampek
za 5 dolarów kiedyś w hipermarkecie
i tak mi jakoś dobrze
kiedy serce kołysze się to w prawo to w lewo
to na czarnym
to na białym
zatrzymuje się tramwaj życia
tak mi jakoś miękko
i tak mi jakoś przyjemnie
i tak mi jakoś majowo
Kraków się przeze mnie przelewa
i płacze deszczem
ale to dobry deszcz
to dobry deszcz
bo nie uciekamy od niego.

appendix 35.

maj przyszedł i się nie pytał czy ktoś chce żeby przychodził.
i ona też przychodzi - z koszykiem jabłek
jak w raju
błędne koło
stuka stopą o linoleum w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej
ćśśś! tu mózgi parują
smarują się smarem łącza wiedzy
a Ty tu o nieistotności bytu rzeczywistego

"źródłem pisarza jest to czego się wstydzi"

"I potem autobusem brudnym i zakurzonym. I potem na małym dworcu brudnym i zaśmieconym gdy czekałam na pociąg chodzili z ankietami w związku z przystąpieniem polski do unii amerykańskiej z towarzystwa przyjaciół zwierząt czy małpa pochodzi od człowieka jesteś za a nawet przeciw i potem znowu ankieterzy w pociągu brudnym i zardzewiałym tym razem z towarzystwa przyjaźni ludzko-boskiej pierwsze pytanie czy wierzysz w boga pytanie drugie co bóg robi w tej chwili jeden z ankieterów – ten o twarzy Chrystusa właśnie zdjętego z krzyża zapytał czy w czasie kiedy będę wypełniała ankietę może zapalić wprawdzie to jest przedział dla niepalących a palenie powoduje według ministerstwa niezdrowia i nieopieki społecznej raka ale lepiej umrzeć stojąc niż żyć na kolanach lepiej umrzeć na raka niż na krzyżu wie to z własnego doświadczenia zaprawdę zaprawdę powiadam wam a ja mu na to że owszem zapalić może lecz nie tu ale na korytarzu zawsze gdy mnie ktoś zapyta czy może zapalić odpowiadam że nie chociaż zazwyczaj nie pytają palą ryż każdego dnia palą paryż pal licho cel pal napalę na wasze groby w poszukiwaniu utraconego papierosa papieros znaleziony w wannie tybetańska księga papierosów drogocenna skarbnica wytwornych papierosów mistycy i palacze tybetu fenomenologia papierosa krytyka czystego papierosa świat jako papieros i zapalniczka o poczuciu tragiczności palenia i jeszcze że nie będę wypełniała żadnych ankiet on że może mi podpowiedzieć jeśli nie wiem która odpowiedź jest prawidłowa ja że jestem zajęta czytam a on co – jeśli można zapytać – czytam gazetę książkę ja że czytam za świat on aha i zniknął bowiem pojawił się konduktor pooooproszę bilety do kontroli znudzony i senny zapewne właśnie śniło mu się że jest konduktorem który sprawdza bilety nudzi się i rozmyśla głęboko nad tym co będzie jutro na śniadanie to co zawsze już od trzydziestu lat małżeństwa budzi się i bardzo żałuje że nawet sny ma w szarym kolorze bez niestety pornografii i już go nie będzie w tym zdaniu. W przedziale zapadła przyjemna cisza. Lecz nie na długo..."

(Jolanta Stefko Diablak)

witaj maj !

czasu mało mam zapełniam muzyką
toxic

appendix 34.

marnuję te siedem milionów godzin.
a Diablak Jolanty Stefko jest o mnie.
o mnie jest.
monodram.

chilli wyzwala.

taka piosenka z tekstem.
don't you need somebody to love?!
muszę znaleźć.

jak.

jak rozjechany jeż nocą na autostradzie się czuję.
wciąż gram. wciąż oddycham.
nocami się duszę i opadam na krwistą pościel.
rankiem zawieszam sny na radiowej antenie.
czuję się jak pies którego pan zostawił samotnie w lesie.
schnę po deszczu. już nie rosnę.
wciąż mam trochę nadziei w puszce zwanej "małą rzygowinką".
Jean Cocteau był opiumistą
- on też? on też. on też!
jest. był. nie będę.
czuję się jak jeż który mleko z miseczki kociej wypija.
duszkiem. duszą
co zostanie
zawsze mi tu dają jak co zostanie.
twarda klawiatura w Auditorium Maximum nie rozumie.
czuje się jak gołąb na stacji PKP z przypaloną nogą. z naderwanym skrzydłem.
ale jak kto zapyta to fajnie jest
to
a jak kto powie że nie to go w mordę !
i kto się odważy ująć za gardło tą małą... tlącą się... ?

zdziwieniesiętak !

... a jednak się kręci.

dwadzieścia jeden.

dwadzieścia jeden:

1. skomplikowanych ja
2. skomplikowanych związków
3. sercoświatów
4. chmur na krakowskim niebie
5. obdrapanych bram Kazimierza
6. postów na blogu dawno już
7. milionów słów wypowiedzianych
8. urodzin od początku
9. wiosen od urodzenia
10. początków końców
11. gnić
12. szaleńczych radości
13. zaburzeń oddechu
14. schodów na Gołębniku
15. setek dni w mieście Kraka
16. spacerów w deszczu
17. maleńkich żółtych kwiatów
18. pylących topoli na Krupniczej
19. tramwajów nr 15
20. piosenek chill i nie chill
21. miliardów sekund w ulotnym notesie wieczności do wykorzystania według własnego uznania.

Amen.

dziwnienienienie! czyli appendix 34.

faktura na miotłę.
to wystarczy.

to mi nie.

męczę się kiedy
męczę się kiedy
męczę sie kiedy
męczę się kiedy
męczę sie kiedy
męczę się kiedy
męczę sie kiedy
męczę się

kiedy
zaczynam
zaczynam
zaczynam zaczynam
zaczynam zaczynam zaczynam
kiedy
zaczynam
zaczynam
zaczynam zaczynam
zaczynam zaczynam zaczynam

Kiedy męczę się kiedy męczę się
kiedy męczę się kiedy męczę

to słabość chwilowa, zaczynam od nowa, nie mogę wytrzymać kiedy męczysz mnie!
męczę się
to samo od nowa, to słabość chwilowa
kolejny raz dzisiaj tobą męczę się

Dopadam
dopadam
dopadam dopadam
dopadam dopadam dopadam
kiedy
dopadam
dopadam
dopadam dopadam
dopadam dopadam dopadam

Kiedy
to minie to minie
to minie to minie
to minie to minie
to minie
kiedy
to minie
to minie
to minie to minie
to minie to minie to minie

Kiedy dopada od nowa
zaczynam
dopada
to minie
to słabość chwilowa!

o!
o!
o!

to powietrze jest zbyt ciężkie
by móc nim oddychać

appendix 33.

facebook mnie straszy - nie przypuszczałam że facebook może tak straszyć !
głupi facebook.
glupi Internet.
niejasne relacje.
niejasna Rabka.
kropka.
kropka.
kropka.
dot.
dot.
dot.

i the cardigans.

appendix 32.

t u r m a l i n
och! och!

I need some fine wine and you need to be nicer.

nie rozumiem !

(krzyk bezwiedny już nawet nie rozpaczy tylko dezorientacji)

"no no muszę powiedzieć że takich kolegów jak ten to ja lubię."

wyprałam w Rabce własny mózg
w wodzie źródlanej, zdrojowej utopiłam świadomość
PIEKIEŁKO płonie
pali żołądek
bezsens jest
ale mniej odczuwalny
czekam znów i znów i znów

Rabkolandia.

co można napisać, gdy za 5 minut wyłączy się komputer?
to chyba że jest mi tu piekielnie dobrze
właśnie - piekielnie dobrze... góry parują, psy szczekają, sztuka się spotwarza.
niby niczego nie brak, niby nawet Internet jest - usłużny jak zawsze - pozwala się wygadać
wylać
rozlać
rozciapciać.

ale?

ale co można robić całymi dniami
nocami
kiedy mówi się trzy zdania na scenie
kiedy gra się z pustym żołądkiem
bo brakło
brakuje
wybrakło.

3:22 minuty do wyłączenia komputera w celu zaktualizowania systemu czy Bóg wie czego?
Bóg pewnie nie wie.
- bo w końcu jest tu PIEKIELNIE dobrze.

appendix 31. (na odjezdne)

jeden z moich ulubionych filmów Barfuss czyli Leila i Nick plus piosenka Dido Don't leave home.

(u.śmiecham się)

appendix 30.

Ocean wolnego czasu
Kraków Kraków Kraków Kraków
Jak rtęć w rozbitym termometrze
Bez nocy zawsze tuż nad ranem
Nadmiar piękna oddech zapiera
Cudowny bezczas jak zakochanie
Tu rozpoznało się przeznaczenie
Mężczyzna i młoda kobieta
Wódka za wódką głowa w dymie
Alkohol leje się strumieniem
I nagle dzwonek cisza dzwonek
Jedyny w swym rodzaju moment
Czarna Madonna Czarny Anioł
Za każdym razem ten sam dreszcz
Jedna jedyna w swym rodzaju
Niedościgniona złodziejka serc
Ocean wolnego czasu
Kraków Kraków Kraków Kraków
Jak rtęć w rozbitym termometrze
Bez nocy zawsze tuż nad ranem
W sobotę ciągnie się na Rynek
Do Loży mocno utajnionej
Każdy marzy by na zapleczu
Być chociaż raz przez moment
Wódka za wódką głowa w dymie
Alkohol leje się strumieniem
I nagle dzwonek cisza dzwonek
Jedyny w swym rodzaju moment
Czarna Madonna Czarny Anioł
Za każdym razem ten sam dreszcz
Jedna jedyna w swym rodzaju
Niedościgniona złodziejka serc
Ocean wolnego czasu
Kraków Kraków Kraków Kraków
Jak rtęć w rozbitym termometrze
Bez nocy zawsze tuż nad ranem

dobrze tam być.

tam rozpoznaje się nadznaczenie.

i bohema wciąż żywa.

jak nigdzie.

i miasto wszystko wybacza.

przypomina mi się klub Studio i skacząca podłoga i czarno-czerwone ściany (jak w Live podobno) i pogo sercowe radosne - PRZERAŻONE !

tylko zamknę oczy

zrobię jak chcesz

STRACH

udaję cały czas

tak niezwykle rzadko chce mi się śmiać

STRACH

jeżeli to coś da

fantastyczny pomysł na życie mam

STRACH

ty dobrą radę masz

Sugerujesz "nie" chcę zrobić "tak"

STRACH

przez wielką dziurę w drzwiach

publikuję wszystko - zobacz to ja

STRACH

po cichu wpadam w złość

już nie mogę dłużej patrzeć i stać

STRACH

i znowu szukam słów

by wykrzyczeć wszystko "nie lubię was"

STRACH

and all that jazz !

come on babe
why don't we paint the town?

dzisiaj z podmiejskiego przywożę w głowie trochę bardziej ambitną muzykę
pomijając motywy z Moulin Rouge zahaczam o Chicago i cały ten jazz
Chris Botti towarzyszy ale bez słów

mam wrażenie że stolica Polski przenosi się z dnia na dzień gdzie indziej

na przystanek przyszły dwie panie wyglądające indentycznie
potem jeszcze jedna - tęższa - większa
neon na sklepie pokazał 6,5 stopni Celsjusza
w radiu Złote Przeboje Oddział Zamknięty Obudź się

kierowca ten co zwykle
chyba już mnie pamięta
bo ostatnio jeżdżę
w rytm Odjazdów Basi Stępniak-Wilk
z wielkim napisem wymalowanym na tęczówkach BOJĘ SIĘ

jutro przeszurane perony
przetuptane wagony
przesiedziane przedziały
2,5 godziny do bezgranicy
i tramwaj
podobno są przestrzenie między nami
urojone ujarane me kochanie
przestrzenie pokonam
15 tramwajem
uruchamiam pozaziemskie przyciąganie ciał
-
Fisz kłamie

do rzeczy, Neno, ad rem
wrócisz nie raz
zostaniesz też nie raz
POCZEKASZ
tysiąc pięćset sto razy
660 960 000 przeżytych sekund

ukłon i do zobaczenia

appendix 29.

muzy-kot-era-pia w duszy rozdźwięczyła się Zero 7
in the waiting line
end theme
destiny

.

stryszaki i jazz.

u Babci na strychu znalazłam połowę rzeczy
chętnych do przeprowadzki do mojego mieszkania
pogryziona przez myszy Powieść za 3 grosze Bertolda Brechta
dramat socrealistyczny Matka Maksyma Gorkiego
niebieski czajnik
tabliczka z biblioteki z napisem dotyczącym gromadzkiego punktu komitetu ludowego
(czy coś w tym stylu)
monidło (zawsze bałam się tego słowa)
zepsute budziki
no i maszyna do szycia - a właściwie jej piękne nóżki

a jazz różny różniasty w tle
taki
albo
taki
albo
taki

ten ostatni najbardziej dziś w moim humorze !

doo uap

doo uap

doo uap

zamiast życzeń.

co dla zmysłów niepojęte
niech dopełni wiara w nas...

appendix 28.

Amelii wolno żyć marzeniami i zamykać się w sobie.
Każdy ma niezbywalne prawo do zmarnowania sobie życia.

Międzynarodowy Dzień Teatru

tym
z Jagiellońskiej
z Placu św. Ducha
z Gazowej
z Gzymsików
z os. Szkolnego
z os. Teatralnego
z Karmelickiej
z Szewskiej
z al. Zygmunta Krasińskiego
z Rynku Głównego
ze św. Tomasza
ze Skarbowej
i wielu innym:
pełnych sal
dobrych repertuarów
świetnych aktorów
pomysłowych reżyserów
zgranych ekip
i wszystkiego co do funkcjonowania im potrzebne
życzę.

a wszystkim wrażliwym teatralnie: pieniędzy na bilety i radości ze spotkań z artystami (nie tylko w budynkach teatralnych)

wiosennie banalny sercoskurcz.

dawno oczekiwane spotkanie
po dwóch weekendach nieodbieranych telefonów
MłodaNowaPolska na Stolarskiej
bez pieniędzy przy oknie
jakiś Pan zagląda do środka i patrzy na mnie
a mi pachnie Moschino Glamour - to włoskie - letnie - zakochane
bo przy sprzątaniu znalazłam jeszcze odrobinkę

myślałam że nogi mi się zaplotą i runę na bruk
w śmiercionośnych musztardowych szpilkach
(bo reszta butów w krakowskiej szafie to kozaki)
- na Małym Rynku zobaczyłam JANA KLATĘ
wzniosłam się o sto pięter ponad swoje ja
- wiosennie banalny sercoskurcz znów dał się odczuć
- miły.

choć tak inny...
ech.

nie mogę się pozbierać
nie mogę się ogarnąć
chodzę niepozbierana
i nieogarnięta

ale za to na 5 centymetrowych obcasach

chic! / sic!

wiosna dusi
wiosna kusi
nic
mi
się
nie
chce.

blue lips. blue veins.

zanim wiosna przyszła padał przedwiosenny deszcz a w tym deszczu zjawiła się przed moimi oczyma pewna pani. przyjrzałam się jej dokładnie. patrzyłam na swoje odbicie w jej brzuchu. oddychałyśmy razem. ona moim oddechem. ja swoim - ciężkim - naturalnym. gaszonym deszczem. krople kapały na chodnik z rudej grzywki. ona - hermetycznie zamknięta - ona nie zna deszczu. nie pozna. niebieska - ja czerwona. w sukience - ja w spodniach. blond (niczym Marilyn) - ja ruda (coś w stylu Tori Amos, może?). nieruchoma - ja też nieruchoma.

ja miałam ten komfort że mogłam odejść.

- pani żyje za szybko / za szybką !
pani serce świeci na czerwono !

- tak jak twoje. dokładnie tak jak twoje.

odpowiedziała?!

ą!

hey - chiński urzędnik państwowy

jesteś jak chiński urzędnik państwowy
co stemplem odmowy zniweczył mój plan
jesteś jak ojciec co niedzielnym szpondrem
obdzielił wszystkich po równo, prócz mnie
jesteś handlarzem co jabłko z robakiem
i w sińcach mi wcisnął na targu
jesteś rosyjską znachorką
co złych ziół mieszanką wpędziła w chorobę
jesteś napadem szaleństwa chwilowym
co zdarza się w jednej z tych sekund przed snem
jestem wnętrzności rozstrojem
i przykrym migotem zastawek
powieką co drży
jesteś tą nutą z najniższych rejestrów
co wwierca się w umysł głęboko
krwią co wzburzona z impetem uderza potwornym
w mej żyły falochron

a co jeśli to ja?
może mnie nie rozpoznałeś?
a co jeśli to ja?
dźwigam sens którego łakniesz?
zagłusza mnie znów miejski gwar,
czytaj z ust...
a co jeśli to mnie wyglądałeś?

a dzisiaj...

Kraków.

Wiosna.

Tramwaj.

HEY.

Złote kolczyki.

Pendrive z bananami.

a wczoraj...

Kraków sześćdziesiąty ósmy

evviva l'arte / niech sczezną artyści

ból serca pod salą w PWST ( dlaczego teatrologia?! )

i pierwszy dzień wiosny przeniesiony na piątek

i alergia na Plantach

i ciągle więcej miejsc

Senacka 11

i dobrze !

komentarze pod zdjęciem z planu na naszej-klasie.

tylko teraz nie jestem pewna czy chcę TEJ kariery.

(...)

śliczna młoda dziewczyna o ciemnych oczach
cudnie nieidealnie upiętych blond włosach
i głosie słodszym niż miód zapytała przed sekundą:
"przepraszam, gdzie pani kupiła te buty, bo tak bardzo mi się podobają?"
i uśmiechnęła się tak bezradnie i tak uroczo...

(...)

takiej kariery chcę. kariery życia przypadkowego.
kariery dziwności. kariery człowieka nieznanego - a jednak zaczepianego.
nie tylko dlatego że JEST SŁAWNY.

appendix 27. (więc wyjątkowy)

Ja mam dynamit wypełniony miłością !
Ja mam dynamit !
trzy !
dwa !
jeden !
pal !

Panie, Panowie - Kraków performuje !

wielka sztu !

po nitce do ...

odbierasztukę ?

czasem wyżej sięga ...

art'boxing day .

sztukontaktujesz?

spacery w deszczu
mają bardzo pozytywne skutki.

appendix 26.

rozumek mówi:
- Nena idź już na obiad.

(i tyle)

słuchało się...

bunt dwudziestolatki
dziś w STUDIO
Nena pierwszy raz tej prawie-wiosny w trampkach
po śniegu biega
po chodnikach krakowskich - brązowych szkaradnych skacze
w koszulce ALL IS FULL OF LOVE bo all IS full of love
wywoływanie wiosny z przedwiośnia zaśnieżonego
tajemne rytuały
strusie pióro

bunt dwudziestolatek
przy shishy oglądanie starych teledysków myslovitz
i Rojek taki młody - ze śmieszną grzywką
i jakość video niezbyt dobra
tort urodzinowy Ani z zielonymi listkami
bezlitosne 20 lat!
tylko w piosenkach takie piękne i idealne

dekadencja ma wiele odsłon i wymiarów...

stopniały śnieg w butach.

biegnę do ciebie deszczem co
moczy włosy tym co przeklinają noc
kulko
kulko droga ma
szczypto cukru co się klei dna
mój głos odbija się od pustych ścian
a to jest miejsce gdzie zasypiam sama
w łóżku wielkim jak supermarkety
błagam na kolanach wpuść mnie wpuść
do jezyka
do roztwartych ust
wpuść mnie
na wieki
pod powieki twoje
zamiast internetu
zamiast telewizji
pod powieki twoje

(pan Fisz)

sama dziś
niewiele wiem
niewiele powiem
niewiele napiszę
dzień ochydny (przez 'ce ha')?
- pyta z ironicznym uśmiechem Staś
spuszczam powietrze z płuc
czuję się jak wypluta
wyzwolona z trzewi jakiegoś ogromnego potwora
lecz jednak wypluta - więc nie wolna
monstrualna bebechowatość istnienia
ty też wiedziałeś co to strach
wtedy we wsi Jeziory
wiedziałeś...

nadświadomość.

fajka wodna

przymglone oczy

zaćmienie mózgu

kołatanie przedsionków

degrengolada myśli

napływ słów

ubytek siły

ciężkość głowy

nerwowość palców

ból mięśni

nieograniczona niczym tęskność uciekająca z dymem

piosenka kultu sprzed lat

magicznie wspomniana

dziwnie przywołana

niepodobna do rzeczywistości

krakowski wieczór ja cudzy komputer wielki pan internet

nudzi mnie Kraków dzisiaj... boli mnie Kraków...

appendix 25. do wczoraj

jeśli nie masz bejsbolowej pałki - noś z sobą zawsze bezpieczne zapałki.

(śmiech)

kosmos!

na świeżo i na żywo

zwykły
normalny
przeciętny

wieczór

sto(s) tematów i trzy świeczki różnych długości
tym samym pozbawianie ludzi światła
teatr (bardzo dużo teatru) i dramaty co-dzienne
choć może bardziej komedie (jeśli nie tragifarsy)
jedno jest pewne DZIWNOŚĆ ISTNIENIA istnieje (sic!)
jakoś specyficznie istnieje w niebieskim do bólu (ale tego który się lubi) ad remie

do rzeczy, Nena, do rzeczy
tu nie ma nic trudnego
trudne życie jest nudne - gorsze od Twojego
nawet kiedy potykasz się na schodach
nawet kiedy brakuje Ci na chleb
nawet kiedy podrabiasz bilety mpk
Twoje życie nie jest gorsze od innych żyć
lepsze też nie - jest tak samo (nie)zwykłe
i to (chyba) jego cały urok.

podmiejski znów zaskoczył - dobrze że nie muzyką!
podmiejski zdyszany i zasapany
zasypany też - bo śniegiem
ale pełen myśli - tym razem głośnych
(nie wiem które lepsze?)

i o kotach homoseksualistach też coś było.

gołębi niepokój.

jak tak sobie pomyślę że wkrótce mnie to czeka
materac rzucony na podłogę
i zdjęcia gołębi robione jak co roku
bo gołębie to temat fascynujący
to trochę się boję
bo...
jak tak sobie pomyślę że za niedługo mnie to czeka
te windy klatki schodowe
zimne ciemne drzwi antywłamaniowe do mieszkania
to trochę się boję
bo...
i jak tak sobie pomyślę o tym równo wykoszonym trawniku
z ławkami
i o balkonach pełnych plotek
to trochę się boję
bo...
nie będę miała okna naprzeciwko.

appendix 24.

w tle ciągle bzik tropikalny
echo omawianej dziś wyprawy Stasia i Bronia
do Australii w czerwcu 1914 roku
echo murzyńskiej czerwono-brązowej skóry
"która musi palić żywym ogniem chyba!" - według Stasia.
...i o kolorach dzikiej wyzwalającej instynkty puszczy też trochę będzie.

bzik teatralno-pkp'owski

tory się krzyżują
nigdy się nie kończą
nieskończenie długie dżdżownice
w deszczu
śniegu
piachu

zamykam oczy w pociągu i słyszę
stukot kół
szmer gazet i (iście) kobiecych czasopism
oddechy wydechy kaszlnięcia ludzkie

siedzenia w kolorze palonej cegły
szeleszczą gdy się poruszę
grzejnik dławi spalonym kurzem
okno - niezaparowane
pisać się nie da

a jednak pociąg to jedna z najlepszych awangardowych scen świata.
a Nena czeka i wysiaduje.