od jutra marzę(c).

przyjemność ≠ przyziemność

trzeba było spojrzeć wyżej.

Halina Poświatowska

ty miły jesteś ślepy
więc cię nie winię
ale ja mialam dwoje oczu widzących
na nic
widzącymi oczami
nie dostrzegłam twojego serca
chwytnymi rękami
nie ujełam
[...]

ciąg dalszy nastąpi?

spis połączeń.

dzwonisz ty
- zaskoczenie
ja nie dzwonię
mi już dzwoni w innym kościele

dzień dobry to będzie dzień.

laczego biblioteka w niedzielę jest zamknięta?
dlaczego w kefirku można płacić kartą od dziesięciu złotych?
dlaczego nie mam bankomatu pod domem? dlaczego wszystkie najbliższe bankomaty pobierają prowizję (i to aż pięć złotych, czyli jedną piątą tego co mam?)
dlaczego zawsze jak się obudzę nie mam mleka do kawy bo okazuje się że wypiłam całą butelkę w nocy?
dlaczego kota budzi mnie o 5:00 rano tylko po to, żeby jak wstanę ona mogła pójść spać na cały dzień?
dlaczego jak otworzę okno jest mi za zimno, a jak zamknę jest mi za gorąco?
dlaczego zawsze w (wolną) niedzielę piję kawę o 11:11?

znów śnisz mi się w jakimś niedookreślonym miejscu
pomiędzy knajpą w której byłam raz w życiu a mieszkaniem znajomych
ubrany tak jak przedwczoraj będąc dalej niż tu czy tam
znów śnisz się i nie mówisz prawie nic
bo w sumie nie wiem co mógłbyś powiedzieć

I am the spring.

roztopiłam się i chlusnęłam z impetem o podłogę
spłynę schodami w dół
by wyparować na przedwiosennym słońcu
i spadnę z jutrzejszym deszczem
prosto na twoją głowę
i już będę wiedzieć gdzie jesteś

[bez tytułu]

słowa wyślizgują mi się z głowy
chciałam napisać tak dużo
tak barwnie
spektakularnie i z fajerwerkami
ale to coś we mnie nie okazało się buchającym ogniskiem
raczej rozżarzonym węgielkiem który rozlał ciepło po wnętrzu

i znów głupawo się uśmiecham
i niskie przedwiosenne słońce mruży mi oczy

plusem zasypiania o 4:00 nad ranem jest to że nie muszę czekać całą noc na najlepsze sny które zazwyczaj zdarzają mi się o 5:00.

dzisiejszy wieczór sponsoruje...

...człowiek odpowiedzialny za moje ostatnie zachwyty
(i za większość muzyki która sprawia mi radość)
Agim Dżeljilji

znany od dawna przez dźwięk
"poznany" niedawno przez przypadek

klik

hepi valentajns

nie polubisz mnie.

- masz doła?
- nie, za duże górki.

(Ki)

trzeba dużo cierpliwości
i dużo zrozumienia

nie polubisz mnie.

la la la.

myślałam że sentymenty zamarzają przy -20
widocznie źle myślałam
złoszczę się jak mój kot na kryształki żyrandola
które nie są na wyciągnięcie łapki
a przecież stworzone do zabawy
złoszczę się bo chętnie wymieniłabym
zimowe dreszcze na wiosenne deszcze
ale najchętniej na wczesną jesień
taką gdzie jeszcze lato pozostawia nagrzaną ziemię
ale drzewa już rumienią się a niebo chmurzy na stalowy kolor
złoszczę się na przeziębienie
na stosy chusteczek przy wieczyście uroczyście rozścielonym łóżku
wysyłam maile i smsy z pogróżkami
spróbujcież tylko nie odpisać
utopię w swoich łzach
a wiem gdzie mieszkacie!
po lewej stronie obok płuca
za żebrem!
zakopię żywcem w sentymencie
tak jak zrobiłam z tobą

tak, z tobą
tyś
pochowany żywcem
w sentymencie Neny
la la la
klik

no light. no light.

you want a revelation
you want to get it right
but it’s a conversation
I just can’t have tonight

po raz kolejny poczułam że jestem w tym mieście zupełnie sama.

soundtrack: Łukasz Targosz - anarchia liryczna

śnieg miękko kładzie się na ziemi
idealnie równy biały dywan zakrył stare ścieżki
znów stanęłam przy oknie
przypominając sobie
wzruszenie
kiedy weszłam tu pierwszy raz
słuchając flunk if we kiss
to dziwne (lecz wcale nie zaskakujące)
że od tamtego czasu nic się nie zmieniło
z podłogi powyrastały meble
ściany zmieniły kolor
zimny beton nie rani stóp
a ja nucę
I sit on a corner watching people passing by
looking for one
looking for one...

spokój w krainie czarów

miesiąc wolności od przyziemności.

słucham wszelkich możliwych piosenek o
podróżach
przyjazdach
odjazdach
pociągach
autobusach
tramwajach
tak mi się serce rwie do innych uczuć
płuca do innych atmosfer

już za chwilę trzasnę drzwiami granic mojego świata

b/z

wyczołgałam się z barłogu
posprzątałam
kot śpi
ja zastanawiam się czy jestem głodna
siedząc nad kolejną kawą
głowa niespokojnie zmierza ku kolanom

zestaw osób z życzeniami noworocznymi
napawa mnie obawą co do pomyślności świeżo rozpoczętego roku
i przypomina że przeszłość wlecze się nie zważając na to że daty przeskakują
na coraz to wyższe rocznikowe liczby

żądam zmian
od teraz
albo chociaż od jutra

niekoniecznie w odpowiedzi.

w te Święta nabrałam takiego dystansu
że gdybym wysłała ci sms
dostałbyś go za kilka lat świetlnych

jestem zła.

czuję w tobie fałsz
nie chcę cię już znać
myślisz tylko jakby znowu kogoś zjeść
pokaż wszystkim nam
jak ważnym można być
kogo znasz i jak można zdobyć świat

czujesz we mnie gniew
bardzo cieszę się
nienawidzę tych którzy kłamią
z kwiatka na kwiatek
łatwo jest tak żyć
powiem tylko krótko to nie gra

będę czekał wciąż
cała wieczność całą noc
zniszczę cię
będę czekał wciąż
na kolejny twój błąd
przysięgam

negatyw - tłustosz

teenage dream

serce wyskakuje z orbity kiedy marzysz o czymś od dawna
kiedy przed snem układasz stos obrazków w ten jeden idealny
zapisujesz kartki pamiętnika wymyślasz swoje scenariusze
lepsze niż rzeczywiste
takie do których chce się wracać
rysujesz mapy obliczasz trasy kalkulujesz koszta
i liczysz na cud
przypadek
który pchnie cię dokładnie przez ciebie obmyślanym torem

kiedy uświadamiasz sobie że to tylko młodzieńcze emocje
nastoletni poryw serca duszy
która chciałaby daleko i w nieznane i żeby jeszcze wszystkim cokolwiek udowodnić
kiedy już prychasz z ironicznym uśmiechem na swoją niedorosłą głupotę
- spełnia ci się

i znów wpisujesz w google to i owo
sprawdzając czy cokolwiek z tych utopijnych planów przetrwało.

jakie to jest zabawne że nigdy nie dowiesz się o mnie prawdy
jaki jestem i jaki chciałbym być
nigdy całej prawdy

klik

my search for answers will end in agony.

i każdy księżyc który w pełni wisi na granatowym niebie
powtarza:
to nie twój czas
to nie twój czas

better luck next time, Nenu.

skulona mknie przez deszcz
depcze najgłębsze kałuże wysiadając z tramwaju
pisze miliardy sms'ów do świata
mruga czarną powieką
przedziera się przez tłum
walczy o swój świat
zbawia swój świat
zasypia zmęczona bezsilnością
marzy o zagranicach świadomości
o metafizycznej Japonii
o świętym niepowtarzalnym niepokoju

klik

porządki czy początki?

i całkiem spokojnie piję drugą kawę
więc zadzwoń do mnie zanim będę stara

in my mind I have shot you and stabbed you through your heart - I just didn't understand the ricochet is the second part.

umawiamy się
dzwonimy
nie odbieramy
nie widzimy się
ty masz zły humor
ja mam zły humor
dwa minusy dają plus
dwa uparte osły dają zły humor do potęgi tysięcznej
nie będziesz się ze mną spotykał pod przymusem
nie będę już dzwonić kiedy łamie mi się świat
i tak nigdy nie mamy czasu razem
osobno zawsze znajdzie się chwila na to i owo
po raz setny można zadać pytanie: gdzie w tym sens?
i co jest z nami? między nami? ni to przyjaźń ni skrajna obojętność

zaprawdę powiadam ci
rzucać talerzami będę

there's always something better 'round the corner.

i choć budzisz we mnie najdziksze sentymenty
to gdy podajesz mi czerwoną farbę do włosów
mówię pewnym siebie tonem
- nie będę z powrotem ruda! nie licz na to.

wciąż bardziej granatowa
z kosmykiem wspomnień na szyi

życie w mono.

przypaliłam jajeczne grzanki bo napisała do mnie Ginger
- ludziom poprzewracało się w główkach, psze pani.
posłodziłam kawę (pierwszy raz od lat)
mleka nie dolałam tylko dlatego że wypił je kot
nie słucham już

zmień się
pracuj nad sobą
przytłaczasz
jest cię za dużo
ludzie się tobą męczą
jesteś psem któremu co chwilę trzeba patyk
trzeba sobie ciebie dawkować

lepiej mi
z późnym listopadem na karku
z siwymi włosami z których szybciej schodzi farba
z zawodem w którym w końcu się spełniam
z kings of convenience od rana w kuchni
przy przypalonym jajku
ogórkach konserwowych

pani Przemyk śpiewa nas...

klik

...bo pani Przemyk wie.

wyrzucam dobre wspomnienia
w towarzystwie złych łatwiej się zapomina
i nie tęsknię już tak rozpaczliwie
za staniem pod plakatem leroy merlin
pośród smrodu spalin
huku marketowych wózków

i coraz rzadziej widzieć mnie będziesz
przywyknij

idę na imprezę...

idę na imprezę
z kokardką pod szyją
w szarych zakolanówkach ze wstążeczkami
granatowa sukienka Alicji z kieszonkami na pustkę
po zegarkach i królikach
wisi swobodnie na moim bladym ciałku
idę na imprezę
z lampką wina pod ścianą siądę
z kreską na oku a'la Marie - ta zmyślająca miłości we Francji
idę na imprezę
singiel ka
singiel ka
singiel ka

jak i PotaPota tak i NenaNena

powiem wszystko w rytmie disco.

kliku klik:


Spokój
tak już zostanie
Spokój

od lat właśnie tam układam wszelkie moje paranoje

dorosły bunt.

cool kids of death - wiemy wszystko

zamiast

cool kids of death - niewarto

bunt rośnie już nie tylko w nas ale i z nami

appendix 137.

płaczę na filmach które zawsze chciałeś obejrzeć.

te poranki gdy.

wysypała całą fiolkę na rękę
okazało się że została tylko jedna tabletka
gdzie się podziała cała ta kodeina?
od letnich alergii powoli połykała ją jak tlen
w tle grało memories Davida Guetty
zażyła ostatnią dawkę mając nadzieję że ból brzucha
dręczący ją od 4:44 w końcu minie
odkąd przestałeś istnieć dla jej świata
budzi się w momencie przełomu hormonalnego
z bólem brzucha
workiem wspomnień
kotem pod poduszką
mlekiem w lodówce
próbuje zapisać co czuje
ale nie wie

Maria: wiesz. zrobiono kiedyś taki eksperyment. szczury zamknięto w trzech klatkach.
jednym zrobiono szczurze piekło. drugim niebo. a trzecie pozostawiono w umiarkowanych warunkach. okazało się że najdłużej żyły te w szczurzym piekle wśród braku jedzenia i samic. znacznie krócej te w niebie. natomiast te żyjące "normalnie" zdychały jako pierwsze.
ważne żeby coś czuć. niezależnie czy są to pozytywne czy negatywne emocje. ważne żeby były silne. żeby coś trzymało cię z dala od obojętności. coś trzymało cię przy życiu.

samolot pisze wiersz na niebie.

on: pełnia.
ja: spełnia?
on: bo dziś jest. każde. się.
ja: siódma.

bo dziś jest siódma pełnia. każde się spełnia.

appendix 136.

wróć z krainy obojętności
do krainy objęć

dla jasności. o ile tu jesteś.

fot. D. W.

myślę o tobie ciepło i dobrze
a co za złe mam zachowam dla siebie.

schizofrenicznie żółtą jesienią łamie się obcasy na liściach.

klik

appendix bez numeru.

mój kot codziennie o 4:41 sprawdza czy nie umarłam wbijając mi pazurki w twarz. w razie zatrzymania akcji serca zamieni mnie w kobietę-kota. I like it, like it.

flow.

lodówka przygotowuje się do startu
kot biega jak opętany
lodówka mówi że liczy się tylko moje zdanie
kot nie liczy się ze mną
świat prycha
piję zieloną z opuncją bo na jaśmin za późno
rozczula za bardzo
mam rudą pościel a w niej czarno-białe sny
po środku miasta w dwudziestu minutach czekania na tramwaj
zjawia się pomarańczowy samochód który widziałam ostatnio z tobą
czerwony? po co w ogóle się zastanawiać
rozsądek wziął koronę i splendory
serce wierci się
świat prycha
na pryczy świata leżę uwięziona
odliczam kreślę kreski na ścianach
wróć: linie
długie linie jak linia życia
jak prążkowany ogon kota
pomarańcz jakby nie patrzeć jest pozytywnym kolorem
ale co rude to fałszywe
fałszywa pościel
samochód
ostatnie dwa lata
czerwień jest od czerni bogatsza zaledwie o trzy litery
a ja ostatnio cenię sobie minimalizm
więc wybieram czerń
i samotność
bo to jeden
a dwa dusi swoim krótkim łańcuchem trzech liter
tak
tak
niby dwa a jednak trzy
wolę nieskończenie pojemne jeden
wygodne jak pufa z auchan
a jeśli nie wygodne to przynajmniej ładne i zgrabne
i zmieści się w cudze objęcia
zimne
ciepłe
gorące może nawet jeśli trafi się zimą przy grzejniku
nadal piję herbatę z torebką w środku
nadal nie słodzę kawy
wszystko jest po staremu
kot leży na oparciu i czyta
świat prycha

her evening elegance.

jeszcze tylko wieczory widzą mnie płaczącą
podjęłam najgłupszą decyzję swojego życia
która jest zarazem najrozsądniejszą
(witkacowskie kobiety nie dorastają mi do pięt swoją demonicznością)

jeszcze tylko wieczorami widzę cię w każdej twarzy
(spodnie w kratkę
nikon
rozwiany uśmiech)

nie
to nie ty
to tylko ten fizyk z Moskwy którego nie chciałam zatrzymać tylko dlatego że nie był tobą

klik

walczę o swoje życie
a twoje buty leżą obok łóżka

bardzo się boję ale tak ma być.

wszystko jest inaczej niż w książce
miało być na podstawie a na faktach jest

pamiętam tylko
trzy sekundy
no
już cię nie lubię
ciągle to przesiadanie się
każdy wierci we mnie
co za głupi ludzie
źle urządzone wnętrze
straszne te
zasłony
światła jakieś
muchy słabe
energooszczędne
no

NIWEA

an end has a start.

wybieram siebie
tym razem ostatecznie

nie umiemy być obok
nie możemy (nie chcesz) być razem

więc PYK! i nie ma nas wcale

wybieram siebie

jestem sama dla siebie.

you are X.

tacy jak pan - panie X - trzymają moją przyszłość w swoich rękach
zakochuję się (w swoich planach) na nowo

forget everything and remember.

znów tańczę między kuchnią a pokojem
w szarych skarpetkach
na paluszkach
delikatnie odrywam się od ziemi
zamykam oczy i widzę oczy
i swój szeroki uśmiech
i jestem wszędzie
wypełniam cały świat

kłam ale mów do mnie ładnie.

i nie zarzucaj mi bycia mną.

pij herbatę.

cytrynowa na niezmienną rzeczywistość
tropikalna na poprawę łuku uśmiechu
czekoladowa na globalne ocieplenie wieczorów
jaśminowa na miłość

wszystkie mam w szafce nad zlewem
wszystkie!
chcesz?
pokazać ci?
ach! nie.
przecież ty wiesz.
przecież ty wszystko wiesz.
zawsze.

brakuje mi jaśminowej
- kłamałam

tytuł naukowy.

jutro bronię Bunga
może nie upadnę

w ambasadzie śledzia powiedziałam: "tracę przy bliższym poznaniu".

chcę dziękować
chcę żebyś częściej się uśmiechał
i był taki spokojny
jak dzisiaj w spokojowym kąciku na antresoli
żebyś się cieszył każdym zrobionym zdjęciem
i żeby Sidley doczekał się kolejnej sesji
chcę dziękować
chcę pić z tobą kawę nie mówić o niczym istotnym
- o tym co najważniejsze

póki wciąż gubię się w tym mieście - nie jest źle

- co ja z tobą mam... kawę!

aura tajemniczości nadal mnie pociąga.

uczynił mój wieczór lepszym jedną piosenką
(o jedną piosenkę?)
klik

brać od obcych jak niepokorne dziecko

***

zasnę z nim dziś,
D.

cud zdarza się tylko wtedy kiedy nie ma znaczenia.
wtedy przychodzi bez trudu.

appendix 135.

oddzielam to co było
kreską

choć jest to piekielnie trudne

kompromis.

trzeba znać swoje miejsce
o ile jest wtedy łatwiej!
trzeba pamiętać że nie można działać
jak mięsień sercowy -
zasadą "wszystko albo nic".
idę na kompromis z samą sobą
z tobą

nie musząc cię tracić

wczoraj popełniłam trzy wirtualne samobójstwa
facebook
blogger
last fm
dziś wszędzie zmartwychwstaję
upokorzyłam samą siebie
i oby na dobre mi to wyszło

tobie? wybaczam bycie tobą

ki.

nie wygrałam biletów
czyli w kwestii nenowego szczęścia - bez zmian

she feels like kicking out all the windows

i komu mam powiedzieć że jest mi źle?

oddaj mi, to są moje zabawki.

połowa mnie ma się świetnie
druga kompletnie nie może się pozbierać
to pewnie przez ten podzielony mózg

appendix 134.

rzygam tym milionem gwiazd
rzygam tym milionem gwiazd
rzygam tym milionem gwiazd
rzygam tym milionem gwiazd

chcę tylko ciebie
chcę tylko ciebie
chcę tylko ciebie
chcę tylko ciebie

klik

napisy końcowe.

widocznie tak miało być
odchodzę i nie wiem czy wrócę
jeśli nie będziesz mnie szukał
łatwiej będzie zatuszować pamięć
oszukać serce
pozwolić oczom nie krwawić łzami
wezmę głęboki oddech

już wyczyściłam skrzynkę mailową
pamięć telefonu
skasowałam wszystkie twoje zdjęcia
wiję sobie czyste gniazdko spokoju psychicznego

nasze oczekiwania minęły się
jak pociągi jadące w zupełnie innych kierunkach
my sami - zderzyliśmy się całym swym istnieniem
i choć wyszliśmy cało z tej kraksy
u mnie pojawiły się powikłania

i choćbyś z pistoletem zaszedł mi drogę...

wyjaśnij mi.

tak się wiercisz w tym fotelu prawd i zwierzeń
że czuję bolesny ucisk w okolicach mostka
oni wszyscy dorzucają worki pełne piasku swoich prawd
i sprawiają że nasz idealny balon spada
ja tak bardzo chcę ci wierzyć
i tak średnio umiem

choćby najgorszą prawdę
ale TWOJĄ
nie cudzą
niczyją
nawet nie moją
mi daj

jesteś mi koniecznie do życia potrzebny.

minęło tyle czasu a ja dalej przykładam dłoń do policzka
zagięty mały palec do ust
opieram go na krawędzi
czuję gładkość swojej skóry
każde pęknięcie warg
ciepło oddechu
podane na dłoni jak na tacy
minęło tyle czasu a ja dalej trzymam cię w ramkach mojego życia
i nadal mogę słuchać preludu 13

banalny.

chyba nie.
już nie.
nie.

nienawidzę cię za to że muszę cię tak kochać

jesienne playlisty.

you will not ever be forgotten by me in the procession of the mighty stars.
your name is sung and tattooed now on my heart. here I will carry you forever.

Główną bohaterką mojej opowieści jest kobieta rozczarowana,
zakleszczona w niesatysfakcjonującym,
dopalającym się związku.
W ciągu jednej nocy doznaje olśnienia,
które sprawia, że odkrywa siebie na nowo...

funduję sobie kroplówkę z jesieni.

(zawsze) masz rację.

nawet najmiększą i najwygodniejszą poduszkę
trzeba czasem strzepnąć
by znów była miękka i wygodna.

nie wątpię w ciebie

kobieta szpieg.

ja mam sens
ty masz sens
my mamy sens
tylko sens nie ma sensu

spoons.

klik

włączyło się i zapętliło w jakimś dziwnym wspomnieniu. pomiędzy słowem pisanym a niewyraźną wizją przed uniesionymi sprzed laptopowego monitora oczami. i uśmiecham się jakoś tak dziwnie. jakby nie po mojemu. produkcja liter ustała. teraz produkują się myśli. i znów oczy mam od ust większe a usta jakieś niewyraźne i rozmazane mimo iż bez szminki. wachluję palące policzki rzęsami czekając aż to uczucie ustanie i jednocześnie wybitnie tego nie chcąc. kiedy zamykam oczy jestem tam, na kładce. z tobą.

redellious...

http://redellious.blogspot.com

hipnoekstaza

ab ovo.

tak jakbyśmy się znali od zawsze.
tak jakbyśmy się dopiero co spotkali.
z brązowym cukrem Spokoju - po raz kolejny - w roli głównej.

krótko.

recollect me, darling
raise me to your lips...

- tłucze się w głowie

zrozumienie jest błogosławieństwem
kiedy rozumiem - nie gniewam się i nie smucę
pozwól mi więc rozumieć jak najczęściej
nieporozumienie - przyczyną wszelkich nieszczęść
przed niezrozumieniem chroń mnie jak parasolem od deszczu
karm mnie zrozumieniem w dzień powszedni
w świąteczny obsypuj rozjaśnieniem myśli
i wszystko będzie dobrze
- tak jak dziś
znów z tobą.

anchor up!

słucham rozwodnionych melodii
ściany wypełnia przyjemne dla ucha drżenie
jeszcze nie tupot kocich łapek

tak mi wszędzie po drodze!
beztroska, och!

bon ton na ostrzu noża.

zaloguj się - wyloguj się.

zachwycam się dziś
tym że ludzie wymyślili tyle pięknych rzeczy
z natchnienia
od niechcenia
z potrzeby
z tęsknoty
lubię to że u niego w kuchni (zabałaganionej remontem)
gra chrześcijański pop
i smutne pieśni o nieszczęśliwych rycerzach
lubię sielankowy spokój jego mieszkania
(w sercu ruchliwego miasta!)
tam czas zastyga
- może pomaluję ten tandetnie czerwono-plastikowy zegar na biało? zostało mi trochę farby.

jutro o świcie śniadanie i targ staroci

cała jestem jednym wielkim sentymentem.

mapa nocy.

(zamknąć siebie w sobie
zasnąć spokojnie
obudzić się dobrze)

it's time to be here alone
it's fine to be here alone

appendix 133.

nie zasłużyłeś.

...and Susie knows her baby was a family man
but the world has got him down on his knees

sens?

to jak mówić spalonemu domowi
że już nikt nie zamieszka w jego zwęglonych ścianach
dopóki się go nie odbuduje
(ale czy to będzie ten sam dom? nie)
to jak mówić ogryzkowi
że już nigdy nie będzie soczystym jabłkiem
dopóki nie wsiąknie w ziemię a z jego ziarna nie wyrośnie nowa jabłoń
(czy znajdzie się na niej tamto jabłko? nie)
to jak mówić starym butom
że się je wyrzuca i nigdy nie włoży ich ponownie wybierając się na wędrówkę
dopóki nie kupi się takich samych znów pięknych i wygodnych
(czy to będą te same buty? nie)

zwęglony dom zginie w zapomnieniu
ogryzek zgnije w ziemi
buty wylądują na wysypisku

but if you feel better, I don't mind

uspokój ją
podaruj spokój sobie

appendix 132.

czasem trzeba wyjść z siebie
odkleić oczy od własnego ja
by zobaczyć światełko w tunelu

i dlatego lubię mówić z tobą

Haśka wieczorową porą.

przyszła do mnie powoli
znacząc powietrze swoim niespokojnym oddechem
serce dudniło ze zmęczenia choć przecież jechała windą
usiadła na niebieskiej pufie chowając się w swoich ramionach
- zaparzę nam herbaty tylko uspokoję machinę ciała
- nie wygłupiaj się, już się parzy
wiedziałam przecież że przyjdzie
byłam przygotowana
jak gorliwy człowiek na koniec świata
jak niebo na uderzenie pioruna
oddycha spokojniej i delikatnie się uśmiecha
- co mi dzisiaj powiesz?
- powiem? podpowiem.

jesteś

jak księżyc wyraźny

świecisz

na moim chłodnym niebie

ty.

usiądź obok.

klik

niczego w tym momencie nie pragnę bardziej.

jar of hearts.

oglądam Smallville i kroję jabłka w półplasterki
(do suszenia)
do jesiennej herbaty z miodem będą jak znalazł
zamiast miodu można też będzie dodać konfitury żurawinowej
już nie mogę się doczekać
kocham jesień
jesienią kocham najbardziej.

contagious & overwhelming

jest mnie za dużo
ciebie też
wypełniamy cały świat
nie zostawiając wolnego miejsca
na nikogo i na nic
musimy kurczyć się
implodować
usuwać
przesuwać
przestawiać
robić przejście dla tych czy owych
moje serce
i twój rozum

appendix 131.

zginę
przez ciebie zginę
nim zginę krzyknę że ginę przypadkiem

wszystkiego najlepszego, Neno.

samotność & bezsenność.

dosięgły mnie
z zaświatów ubiegłego roku
jedna jęczy do ucha monotonnym tonem
druga trzyma za kark niezbyt wygodnym uściskiem

a ty gdzie jesteś?
jakie masz towarzystwo?
czy śpisz spokojnie?
czy tęsknisz za czymś co jeszcze nigdy nie było?

27 sierpnia - imieneny
wznoszę toast za siebie

jestem lżejsza od fotografii.

nie bardzo rozumiem i nie jestem pewna czy chcę
głupi nie tylko ma szczęście - lecz JEST szczęśliwy

bałaganiarskość uczuć daje o sobie znać

appendix 130.

przerost treści nad ciałem
jestem pełną szklanką z meniskiem wypukłym
trącisz - wylejesz
dlatego poczekam aż trochę wyparuję
innego wyjścia nie ma
no chyba że...
upijesz mnie.

duszę duszę.

znalazłam zgubione kawałki siebie
15 podpowiada mi złe rzeczy
egoistycznie kocham siebie
wyrzuciłam z kieszeni resztki jakichkolwiek przywiązań
biegnę w trampkach bez sznurówek
z granatowymi włosami
z ciemnymi powiekami jelonka

o(d)suwam się

appendix 129.

wróciłam
przywiozłam ci rogalika
prosto z tamtego sklepu

- co ty masz w tej Ra...?
- wspomnienia.

kit(s)chen stories 1 i 1/2.

pie(ka)rnikowy zegar pokazuje 00:02

w nowej kuchni gotuje się stare rzeczy

resentymenty

od roku siedzę w tym samym garnku

pod przykrywką rzeczywistości

musiałam wskoczyć tu przez przypadek

ścianki parują a woda bulgocze

czasem bywa za gorąco

serce pęka i rozłazi się kipiąc na czystą kuchenkę

znowu zostawia za sobą brud kopcące kominy

jeden wyższy

aorta

pod kapeluszem pokrywki kiszą się słabe myśli

rozmoczone przez wspomnienie

nie potrafiące nabrać stałych kształtów i przynależności

muzyka odbija się i wraca jak bumerang

na zdrowie

zeskrobuję pleśń zapomnienia z garnuszka życia

próbuję przeskoczyć o ten rok w tył

znaleźć siebie tam gdzie się zgubiłam

krążę w kółko

tłukę talerze

wypijam kolejne odgazowane piwo

światłości szukam w lodówce

czy poturlam się daleko wraz z kostką lodu która kapryśnie wyskoczyła z mroźnego mieszkania

czy przypalę się i już zawsze będę tylko zapachem spalenizny której każdy chce się pozbyć

(żebym tak chociaż wyparowała i mogła z powrotem wrócić jako tlen do ukochanych układów oddechowych)

jutro jadę znaleźć siebie

na ławeczce przy trochę wyższej temperaturze

przy kawie trochę bardziej mlecznej niż wtedy

pod koniec sierpnia blisko początku września

jutro stanę znów na rogu żółtego domu patrząc na drogę w górę

(strumienia?)

za plecami mając pastelowe ściany jego mieszkania

- tam się nie wróci już nigdy - żałować też nie będę

dwie chwilę popatrzę przetrę chodniki tymi samymi trampkami

zachłysnę się tym do bólu czystym powietrzem

skoro nawet krakowskie tramwaje mówią: zadbaj o swoje serce - jedź do...

toteż jadę

nie obiecuję że wrócę ta sama

bo być może jak okruszki z francuskiego rogala z czekoladą

zbiorę tam resztki siebie

sprzed roku - nadające się jeszcze do recyclingu.

appendix bez numeru.

lubię kiedy wpisując JA pojawiasz się ty.

appendix 128.

znalazłam w telefonie twoje zdjęcie z Clintem
uśmiałam się do nieprzytomności

kryształowe zamki się muzycznie kruszą w tle

z w a r i o w a ł a m

modlitwa 01. (Lord, let there be revival)

ostatni raz modliłam się cztery lata temu
ostatni raz modliłam się: Boże, skoro nie mogę zbawić świata - pozwól mi chociaż zbawiać ludzi.
to bardziej syndrom Amelii a nie Matki Teresy
nie widziałam że jestem taka idealnie niedoskonała
że sama potrzebuję łzy z oka prawego i lewego która wypłucze wieżowiec belek
ostatni raz modliłam się cztery lata temu
w świeżo rozkwitającym ogrodzie
niedokończonym dziele stwarzania
siedząc na ziemi która jeszcze nie urodziła niczego co byłoby piękne
Oko patrzyło na mnie a ja nie rozumiałam
nie widziałam co chciało mi pokazać
nie wiedziałam dlaczego nie chce spełnić MOICH życzeń
ale Oko to nie loteria
to nie dziadek mróz
to też nie kat który za każdym razem posyła ci rózgę

wyjść i stanąć obok SIEBIE
porzucić skorupkę osobistych zachcianek
podarować zamiast brać

jeszcze raz mówię: nie mnie dziękuj.
ja też mam za co.

piorun.

Piorun może wywołać pożar. Uderzenia rozrywają pnie drzew i mury, potrafią oderwać płyty kamienne wykładzin dachowych, murów ważące do 100 kg i odrzucić je na kilka metrów, przepalają cienkie druty, wywołują uszkodzenia instalacji elektrycznych, telefonicznych i innych opartych o metalowe przewody, niszczą urządzenia elektryczne. Temperatura w kanale przewodzenia pioruna jest tak wielka, że krzemionka zawarta w ziemi w miejscu uderzenia topi się.

srebro topi się w temperaturze 960 stopni Celsjusza
krzemionka topi się w temperaturze 1710 stopni Celsjusza

emigrantka.

nie myślę dłużej się przejmować
marnym lokalnym kolorytem
bo komfort mojej emigracji
polega na osobnym bycie

nie uciekam tylko wychodzę
na chwilę
po chleb
poza siebie
po kawałek wolności
na kawę z samotnością (pojednawczą)
wrócę za chwilę
za dwie
za dwadzieścia siedem dwunasta
może zadzwonię... łyżką o szklankę pijąc kolejną herbatę
posłodzoną z sentymentu
posiedzę sobie chwilę na skraju mojej głowy
w odłączeniu od serca ale będąc z nim w stałym kontakcie
wrócę
bo home is wherever I'm with you

appendix 127.

niebo się obraziło
i nie dało mi ani jednej spadającej gwiazdy
jedynie okrągła tarcza księżyca wynagrodziła godziny czekania
znów jesteśmy starsi o kolejny miesiąc znajomości
o kolejną pełnię
zaczynam rozumieć co to znaczy miłość

klik (przypadkiem się włączyło i zostało)

jesteśmy.

spięcie między dodatnim a ujemnym
druciany szelest szum
z plastiku skóra poci się
i serce z puszki na chwilę przestaje brzęczeć.

appendix 126.

jestem bańką pełną uczuć.

Evelyn.

już wkrótce razem
tęsknię

marzę o tej miękkości która wchłonie cały strach
o tym łagodnym mruczeniu które zagłuszy koślawe myśli
bo nigdy nie jest tak dobrze żeby nie mogło być lepiej

oswój mnie.

wariac ja.

torturowana mała dziewczynko
pokaż im czym naprawdę jest miłość

pokręcona mała dziewczynko
pokaż im czym naprawdę jest życie

torturowana mała dziewczynko
pokaż im czym naprawdę jest śmiech

zabawna mała dziewczynko
pokaż im czym naprawdę jest ból

pokażę.

to byłby wielki nietakt gdyby było nie tak.

mój organizm nie jest przyzwyczajony do tak wielkich dawek szczęścia
endorfiny rozbiegły się z serca jak gromadka małych pajączków uciekających z kokonu
łaskoczą
więc ciągle się śmieję
migoczą w oczach
drżą w policzkach
motyle w brzuchu poczuły się zazdrosne widząc to beztroskie szczęście
niekoniecznie związane z zakochaniem
raczej z czymś co z nim wygrywa
co nad nim góruje

i nawet płaczę na słodko.

appendix 125.

biomet: dziś wyjątkowo korzystny
gdy nawet if I was your vampire wydaje się brzmieć optymistycznie

leżę na podłodze...

leżę na podłodze i piję kawę
wyjadam ostatnie kakaowe wafelki z paczuszki
nutella stoi i czeka w pogotowiu pod ręką
moje mieszkanie tuli mnie i przygarnia
słońce próbuje przebić się przez zielone rolety
topią się świeczki na parapecie
każdy mebel obrysowany ciepłym świetlnym konturem
obsesyjnie słucham mikromusic
i jestem bezczelnie szczęśliwa

gdybym wiedziała że to mój ostatni dzień spędziłabym go tak.